บทที่ 23 สุขสมหวัง

เวนิตาร้องไห้ฟูมฟายอย่างหนัก หล่อนจะไม่อยู่ให้เขาแก้แค้นหรือรังแกอีก เขาคงเกลียดเธอมาก ถึงได้คิดวิธีแก้แค้นที่รุนแรงเช่นนี้ หญิงสาวกำลังเก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋าอย่างเร่งรีบ จนลืมลงกลอนประตู

“ริต้า...”เรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงโหยหา ก่อจะสวมกอดหญิงสาวแน่นๆจากทางด้านหลัง

“ผมรักคุณ เมื่อก่อนผมเคยคิดจะหลอก...